Zaściankowy marszałek

Wielmożny Krzysztof Tołwiński w wyjaśnieniach skierowanych do „Porannego raczył podkreślić: „pochodzę z takiej rodziny, która potrafi dzielić się swoją prywatną własnością. Na koniec z wielkopańska radził naszej gazecie: „Trzeba także zrozumieć postawy, do których Państwo najwidoczniej nie jesteście przyzwyczajeni i promować jakże staropolską – pro publico bono.
Słuszne słowa. Jednak z rady nie skorzystamy, zwłaszcza, że pochodzi od Krzysztofa Tołwińskiego. Marszałkowi po prostu wszystko się pomieszało. Interes publiczny z własnymi interesami politycznymi.
Krzysztof Tołwiński chce odgrywać rolę wielkiego pana, wręcz ostatniego podlaskiego magnata. Zaprasza okoliczną ludność na prywatną łąkę. Będą konie, pląsy zespołów ludowych, tania kiełbasa i piwo. I marszałek w roli dobrodzieja. Jednak za te urocze igrzyska zapłaci podatnik.
Gdyby Krzysztof Tołwiński rzeczywiście miał pański gest, to zorganizowałby wystawę na własny koszt. Nie szukałby budżetowych pieniędzy i wspólników w osobach wójta i starosty. A gdyby jeszcze kierował się dobrem wspólnym, to przekazałby te pieniądze na bardziej zbożny cel niż propagowanie własnej osoby.
W okolicach, z których pochodzi wicemarszałek, dobrze znane jest przysłowie: „konia kują, a żaba nogę podnosi. Krzysztof Tołwiński nie pierwszy już raz chce robić za pierwszego przedstawiciela szlacheckiej tradycji na Podlasiu. Niestety, za każdym razem wypada to dosyć zaściankowo. I nie chodzi tu bynajmniej o miejsce zamieszkania.